O, maakt nicht alle Grund terecht

O, maakt nich alle Grund terecht,
to Ackerland, to Moat enn Wäide,
loat’t hier enn doar enn Hökin fry,
enn Streepien Fenn, enn Stückin Häide,
datt hier und doar enn Hökin bliff,
soa, aß ett uns de Herrgott giff.

O, haut nich alle Heegen futt,
verbrannt nich all de Brömmelbüsche,
enn maakt nich alle Kölke to,
woar wilt noch waßt Wee’n, Leus enn Rüschen,
loat’t wassen doch denn gellen Broam,
denn Woagebuß, denn Barkenboam!

Woar is’t, uns Vaderland bruukt Broat,
doarföär möit wy nu eärst wall sorgen,
enn hebb’ wy nu ock noch ginn Noat,
wy mött doch däinken ock an morgen,
drüm geht datt upp de Duur ock nich,
datt all de Grund doar soa menn ligg!

Men doch: ’t was naar, als all de Grund
Nu wott to Land, to Wege, Stroaten!
Want woarföär heff de Herrgott uns
de Häide doar dann wassen loaten?
Is de Natur hier denn nich weärt,
datt man se’n bettin acht enn eährt?

Noch is ’t in unse Groafschupp moj,
o sorgt doch, datt datt soa mag bliewen!
Mött wy ut unse Heimatland
denn alle Mojegkäit verdriewen?
En’n mojsten Goaren upp de Dur,
datt ist en bliff doch de Natur!
Drüm maakt nicht alle Grund terecht
To Ackerland, to Moat enn Wäide

loat’t hier enn doar enn Hökin fry,
enn Streepien Fenn, enn Stückin Häide,
datt hier und doar enn Hökin bliff,
soa, aß ett uns de Herrgott giff.

Karl Sauvagerd

Karl Sauvagerd (* 19. August 1906 in Gronau; † 6. Februar 1992 in Uelsen) war ein evangelisch-reformierter Schneidermeister, niederdeutscher Dichter und Romanautor sowie Heimatforscher.
mehr erfahren →