Moj is’t nu weer! De Häide blöjt,
De Sünne schient en lacht.
De Häide blöjt! Datt löcht’t en glöjt
In rosa-roade Pracht!
In rosa-road en violett,
Doartüschen bruun en grön;
Nu kann men wee nen heelen Sett
De mojsten Klöeren sehn.
De witten Barken loat’t soa fien,
As Sülver schient datt Hault,
De Krönen stroahlt in’n Sünnenschien
En löcht’t as’t schiere Goult.
Stumm stoaht de Woagebüsche doar,
As höllen se hier Wacht.
An’n blauen Himmel, lecht en klar,
Treckt Lämmerwölkies sacht.
De Lucht is heet. Datt beewt en glöjt
En schimmert stöärig an,
En an de Häidewege blöjt,
Denn blauen Enzian.
De Dannen rukt so frisch en kloar,
De Häide ruck soa sao söät.
De Immen summt. En ernst en swoar
Denn Dannenkamp doar steht.
En overall de Vögelties
Singt oaver Häid’ en Sand.
Nu segg, watt giff’t, datt möjer is
As unse Heimatland?