Lååt’t mij tofree, ik wil allene blieven,
ik mag van ’t leven niks meer seen!
Lååt’t mij tofree!
Ik wil nu’n lük noch schrieven –
ik bin am leefsten heel alleen.
Dat hele leven is niks as een jagen
nå geld en good, een stennen is’t en klagen,
een kwellen dank am leefsten niks meer seen.
Lååt’t mij tofree!
Lååt’t mij tofree! – In miene jungen joare,
wat harr‘ ik doar nich alles vöar!
Nu koumt så sachies al de griesen hoare,
en nu wil ik al gaar niks meer.
Så freedsaam stil löcht an de lucht de steerne:
Nå huus, to röst en free wol ik nu geerne,
Dat ik van ‘t hele leven niks meer see …
Lååt’t mij tofree!