’N Original

Van ‚t Mark nich futt te däinken is den Veekoapman Krusemann. Hee is gin’n Groafschupper en kump ut ‚t Westfoelsche, is ’nen groten, starken Keerl met upfallend lange Tände, heff ait den Schalk in ’n Nakken, steckt geern de Buren de Geck an, legg groten Weert up Kwallität en koff van de Biggen ait dat Krööntien d’r uut. To Markbeginn stigg hee up ieder Wage en luurt den Aap ut ’n Baoam. Is ok an de Biggen niks uuttesetten, hee schmitt geern nen Klakkert d’r up. Dat hett, hee maakt se schlecht en lät d’r gin guud Hoar an. „Deine Ferkel will ich nicht, zwei haben einen Buckel!“, segg hee.

Men de Buur, den se höört, is nich up ’n Beck fallen en segg: „Et is better, dat de Biggen ’nen Pukkel hebbt as dat ik eene hebbe! See dreegt em sölws. Ik bin d’r nich met traut en hebb noch noojt ginne hollen. Ik finne wal huus-sittende Löö, dee nich soa up Kwallität acht en se wal geern koapen wilt!“ Dat Huus-schlachten was dumoals noch nich uutstorwen. Hee is se wal kwiet wodden. ‚N paar Mark guudkoaper mußt hee se an ’n Man bringen.

Krusemann kann ‚t van twee Kanten. Hee maakt de Borstenviecher schlecht en hee kann se ok puchen. Mangs steet hee midden up de Wage tüschen ’ne Koppel Biggen. Kump d’r starke Wind, dann wääjt de Tippen van sien’n langen Mantel in de Höögte. De „flegende Engel“ is de hele Tied in Bewegung: Hee haut met de Hände üm sik too en liekt net as nen Pestoar, den up ne wiede Flackte unner frijen Himmel ne Preeke hault. Hee röpp luudhals ait weer de sölwen Wöörde: „O, was schöne Ferkel! Solche Ferkel habe ich noch nie gesehen. Die stammen gewiss aus einer Elitezucht! Ich werde Besitzer dieser prächtigen Tiere und zahle dafür den höchsten Tagespreis!“

Siene Ruhmesreden schient gin Äinde te nemmen. Äinkelte Buren spitzt de Oaren en däinkt nu, dat de Biggen upstund schlimm düür bint. Men door sind ok wiese Profeeten, dee den Praalhans al lange kennt en siene Proeties gin’n Gloawen schäinkt. See verhollt sik neutral en schwiegt. De Buur’n klettert met eere Priese hoog in de Böme en treckt de Melk up. See froagt Wucherpriese, dee gineene betalen kann. Krusemann bött völl meer, as se weert bint en drääjt dan dee Halsoffschnieders de kaule Rügge too en verhault sik, as of hee gin Bigge meer seen wil. ‚N Üür later kriegt de Buren de Arg d’r-uut en markt, dat hee meer boden heff, as se weert bint. ‚N bettien eerder as ‚t Mark te äinde is, wodd Krusemann weer flügge en will Biggen koapen.

Den Handel geböört met Handschlag, en doarbi wodd soa niets toschloan, dat men hoast Bloaren in de Hände krigg. Hee koff nu de mööjsten Biggen föör ’nen heel lägen Pries. Is den Handel vöörmekaa, dan kloppt hee den Buur sachies up de Schuller, gniselük en segg heel bedaat: „O, was hab ich diesmal billige Ferkel gekauft. Ich hätte dir viel mehr gegeben, aber du wolltest es ja tun!“ Krusemann is ’nen lepen Keerl, weet best, wu hee met de Buren ümgoahn mött en kann ‚t naar mooj seggen.

Moal kick hee nijsgierig up ’n Namensschild van ’nen Wagen en röpp dan den Buur, den d’r tegen steht, too: „Bist du noch ein Anhänger und Verehrer des Führers? Zählst du zu den Unverbesserlichen?“ De Buur begrip eerst nich, wat hee meent. Den Namen an sien’n Wagen is nich mehr düüdlik te lesen. Door steht den Oortsnamen „Hilten“. Krusemann hef doar „Hitler“ van maakt, men hee weet ‚t wal better.

In de Junimoand is noch wal faker den Handel schleppend en de Noafroage noa Biggen schlapp. Dann posaunt Krusemann unner ‚t Burenvolk in ‚t Runde: „Sind die Kirschen rot, ist der Handel tot!“ – Et is noch wall spietig, dat man dit Original nich in ‚t Bild fasthollen heff.

Heinrich Kuiper

Neuenhauser Dichter und Schriftsteller Heinrich Kuiper (geboren 1937)
mehr erfahren →