Kompjuter

Dat is ’n heel modern Wort, up Dütsch hett et van Rechner. Et is also ’n Meschientien, woar ‚m ock met recken kann.
De Schoolkijner hebbt ock al mangs sönn Kässien. Men ick will hoppen, dat se ock noch Kopprecken leährt, want see hebbt eähren Kopp ja nich bloß doarföar, dat d’r Hoare up wasst. Vull Mäinschen meent, dat denn Kompjuter altied recht hef. Men dat stimmt nich. Mine Nichte hadde mi kottens an’t Telefon seggt, ick sull is moal Appenzeller Käse koapen, denn sull besüiners lecker wesen. Ick woll is eärst ’n kläin Stückien probeären un güing in ’nen Laden. De Verkäuferin schneet ’n Stückien of un leggde et up de Woage. Un nu was denn Kompjuter an de Riege. Hee schmeet ’n Zettel¬ten ut ower 4,99 Mark. Denn Käse was würklek lecker, dat mock seggen. Wu ick mine Placke Stute met denn Appenzeller att, keek ick tofalleg up dat Zetteltien: 0,128 kg 21,90 DM/kg 4,99 DM. Ick däinke: Wenn een Kilo 21,90 DM kost‘, dann kost‘ 100 g 2,19 DM un 200 g 4,38 DM, un ick hebb föar 128 g 4,99 DM befahlt, dat kann nich stimmen. Also: Pepier un‘ Pottloat nemmen un noarek-ken: 0,128 x 21,90 = 2,82320, also 2,82 DM.
’nen Taschenkompjuter hebb ick ock: Inschalten, de Zahlen intip¬pen un up’t Knöppien drücken: Tatsächlek 2,82 DM – also 2,17 DM te vull befahlt! De 2,17 Mark makt mi nich arm, men ick bin doch in dat Koaphus goahn un hebb eähr dat Zetteltien wesen. „Das kann doch nicht“, meende de freundleke Verkäuferin, „der Computer hat das doch ausgerechnet“. Ick dachde, dat de „Computergläubigkeit“ vandage doch wal oareg wiet geht, un sä: „Minen Kopp hef 2,82 Mark utreckent un minen kläinen Kompjuter ock.“ Se woll mi de 2,17 Mark weärge-wen, men dee woll ick nich hebben un sä: „Schniet mi men ’n moj Stück of, un dann recken wie et tehoape ut. Dee 2,17 Mark treck wi dann of.“ Dat hebb wi soa doan. Denn Kompjuter kump nu noa ’n Kompjuterdokter, denn sali em dat verkeärde Recken wal ofleähren. Denkt is ower disse woahre Geschichte noa un owerprüft is de Kompjuterzettelties. Velicht loahnt et Sick!